Tag kij

Historia krykieta

24 lipca 2010

31Pierwsze wzmianki o krykiecie pochodzą już z wieku trzynastego, co może nam uświadomić, ze krykiet jest sportem stosunkowo prostym. W przeciwieństwie do wielu innych sportów na samym początku w krykieta nie grały jedynie grona bogaczy, gra ta wywodzi się z biednych środowisk chłopskich. Źródła historyczne potwierdzają, ze pierwsze mecze krykieta odbywały się juz w roku 1300 w Anglii. Nazwa gry pochodzi od francuskiego criquet (jeden z rodzajów maczugi). W roku 1660 krykiet stal się sportem niemalże zawodowym, a już w 1839 roku zakładano klub, które powstawały na terenach hrabstw. Wtedy także zaczęto pierwsze mecze międzynarodowe, a krykiet przestał być dyscyplina jednego państwa – Anglii. Jak każda inna dyscyplina krykiet przeżywał swoje wzloty i upadki ze względu na wydarzenia historyczne takie jak np. segregacja rasowa apartheidu. Po tych wydarzeniach zorganizowano w 1963 roku pierwsze mistrzostwa świata w krykiecie. W miarę rozwoju krykieta pojawiały się coraz to nowsze odmiany, niekiedy niezrozumiale także dla samych graczy.Zadaniem odbijającego jak sama nazwa wskazuje jest odbicie piłki. Ma ono jednak wiele celów pożytecznych w całym meczu. Po pierwsze priorytetowym zadaniem batsmana jest obrona własnej bramki przed atakiem przeciwnika. Na tym jednak nie koniec. Zadanie zostaje wykonane korzystnie, gdy łapacze przeciwnej drużyny nie są w stanie złapać odbitej piłki bądź złapali ja bardzo późno. Najcenniejszym łupem dla odbijającego jest 6 runów ( punkty stosowane w trakcie gry w krykieta ) . Przyznane zostają jednak jedynie wtedy, gdy odbita przez niego piłka w ogóle nie dotknie ziemi. Lup w wysokości 4 runów zostaje przyznany, gdy piłka zdoła chociażby dotrzeć do granicy pola gry przed tym jak zawodnicy drużyny przeciwnej ja złapią bądź dotkną. Dodatkowy punkt zdobędą odbijający, którzy zdąża zmienić się pozycjami zanim gracze z pola przejma piłkę. Jest to zadanie trudne do wykonania, gdyż odległość miedzy zawodnikami odbijającymi stojącymi przy bramkach przeciwległych wynosi Az 22 jardy ! Jest to odległość szczególnie trudna do pokonania w specjalistycznym ubraniu odbijającego.

Mecze krykieta

22 czerwca 2010

32Głównym warunkiem ze względu na fakt, ze mecze rozgrywane są na otwartej przestrzeni jest bezdeszczowa pogoda. Na poziomie zawodowym, gdy piłka osiąga bardzo duża prędkość mecze mogą być rozgrywane wyłącznie w nocy aby silnie odbita piłka nie zrobiła krzywdy żadnemu z graczy z pola. Typowy mecz jest rozgrywany przez około 5 dni ( ! ) po kilka godzin dziennie. W trakcie meczu mogą być ogłaszane przerwy obiadowe, na zregenerowanie sil bądź uzupełnienie płynów w organizmach zawodników. Mecz podzielony jest na dwa inningsy, w każdej z takich części drużyna przyjmuje konkretna role, albo wylosowana przed meczem podczas rzutu moneta role odbijających albo role rzucających. Wyboru ról dokonuje kapitan drużyny po uprzedniej konsultacji z nią, zgodnie z przygotowana przez trenera taktyka. Każdy innings podzielony jest na mniejsze części – overy. Bardzo interesujący jest fakt, ze kapitan może praktycznie w każdym momencie zakończyć innings, oczywiście wykluczając mecze z ustalona przed meczem liczba overow lub mecze jednodniowe.Każdy sędzia ma przypisana pozycje, z której w ogóle nie może ruszać się w trakcie meczu. Warto sobie wyobrazić jak meczące musi być stanie po kilka godzin w jednym miejscu, szczególnie w specjalistycznym, ochronnym stroju sędziowskim. Oprócz bacznego obserwowania gry bardzo ważne w krykiecie są dokładne statystyki. Każdy sędzia jest zobowiązany do uważnego obserwowania meczu, aby później w dyskusjach pomeczowych rozwiać ewentualne wątpliwości dotyczące zachowania zawodników. Statystyki są na tyle szczegółowe, ze niekiedy dotyczą np. miejsca w którym odbijający odbił piłkę bądź w które miejsce spadla ona po odbiciu. Prowadzone są one bardzo często w formie tabeli bądź wykresów. Jak widać rola sędziego nie sprowadza się jedynie do podejmowania bardzo trudnych decyzji dotyczących prawidłowego odbijania bądź łapania piłki przez Zawodnio, lecz sprowadza się także do dokładnej analizy meczu. Jest to pewnego rodzaju ewenement, gdyż w niewielu sportach sędzia ma jakikolwiek wpływ na statystyki pomeczowe.